| Artrose:Degeneratie
van een gewricht, niet berustend op ontsteking, gepaard gaande met
abnormale botwoekering en atrofie van slijmvlies en gewrichtskraakbeen,
gevolgd door secundaire ontsteking van het omringende weefsel (banden,
pezen, periost), meestal verergerd door jarenlange te zware belasting van
het gewricht (overgewicht). Artrose is een aandoening die in de volksmond
vaak, ten onrechte, slijtage wordt genoemd. Artrose is de meest voorkomende
chronische aandoening op de oudere leeftijd. Het is een aandoening die
veroorzaakt wordt door het verdwijnen van het kraakbeen in de gewrichten
door een vooralsnog onbekende oorzaak. Door fysiotherapie en/of het gebruik
van medicijnen kan het worden behandeld.
Uit een onderzoek bij honden blijkt dat 5 km per dag lopen zelden of nooit tot beschadiging leidt. Als de belasting wordt opgevoerd, zoals bij een proef met honden die 20 km per dag moesten lopen, ontstonden er wel allerlei biologische processen in het kraakbeen waardoor het kraakbeen minder goed tegen belasting kan. Ook het bot herstelt dan niet meer zo goed. De meest voorkomende misvatting is dat artrose nimmer kan ontstaan bij honden die "goede heupen" hebben. Dat verhaal klopt niet. Ook een hond die is geröntgend en HD- of HD-Tc is bevonden, kan wel degelijk (ouderdoms)artrose ontwikkelen, en het is zeer wel mogelijk dat een hond die HD+ is bevonden nooit (ouderdoms)artrose zal ontwikkelen. Wanneer het verhaal over de "goede heupen" zou kloppen, zou een gunstige uitslag van het röntgenonderzoek op jonge leeftijd bij mens en dier al de garantie inhouden dat het onderzoeksobject (mens of dier) nimmer artrose zal krijgen. Welnu, geen enkele arts kan die garantie geven. Artritis: Gewrichtsontsteking,
kan veroorzaakt worden door reumatische aandoening, verwondingen, infectieziekten,
enz. Verschijnselen zijn hevige pijn bij drukking en beweging van het aangedane
gewricht, koorts, zwelling en roodheid van de huid. Artritis komt bij de
mens bij vrouwen drie keer vaker voor dan bij mannen. Bij het ontstaan
ervan speelt vaak een stoornis in het immuunsysteem of in de urinezuur-stofwisseling
een rol; ook een ontsteking elders in het lichaam of een erfelijke aanleg
voor reumatische aandoeningen kan de oorzaak zijn.
Zowel artrose als artritis zijn doorgaans fenotypische verschijnselen (dus niet genetisch bepaald). Wel kunnen de verschijnselen oorzaak zijn van erfelijke afwijkingen aan de gewrichten, in combinatie met verkeerde voeding, verkeerde lichaamsbeweging, enz.. Op de plaats waar twee botten samenkomen, zijn deze bedekt met een laagje schok absorberend kraakbeen. Normaal gesproken is dit kraakbeen zelfherstellend. Het kan echter voorkomen, zeker op wat latere leeftijd, dat dit laagje op bepaalde plekken geheel wegslijt. Het gevolg is dat het onderliggende bot bloot komt te liggen, hetgeen zeer pijnlijk is als er druk op het gewricht wordt uitgeoefend. Op den duur is het gevolg meestal dat er ontstekingen ontstaan aan het bot of aan de omliggende pezen. De meeste artritis/artrose-gevoelige plekken bij een hond zijn de heupen, de knieën en de rugwervels, maar het probleem kan zich op veel meer plaatsen voordoen. In sommige gevallen (als een blessure) en bij bepaalde rassen (door erfelijke afwijkingen) kunnen artritis en artrose al op jonge leeftijd ontstaan. Normale ouderdomsartrose mag niet worden verward met erfelijke heupdysplasie, hetgeen helaas nog maar al te vaak gebeurt. Zie ook Heupdysplasie
en het opzienbarende, uitgebreide Engelstalige artikel
|
