| Sommige mensen schijnen
het blaffen dermate functioneel te vinden dat zij de hond leren op commando
te blaffen. Ik ben een Labrador man en Labrador Retrievers zijn van nature
al geen echte blaffers. Labrador Retrievers zijn zeer bedreven in het opsporen
van drugs, maar voor het aanhouden van de drugssmokkelaar zul je toch echt
een ander soort hond moeten gebruiken. De eerlijkheid gebiedt mij om te
zeggen dat ik blaffen in het algemeen een ongewenst verschijnsel vind.
Mijn honden blaffen als ze opgewonden zijn en als ze blij zijn. Dat vind
ik prima. Ik stimuleer het niet en ik verbied het evenmin, want het is
hun natuurlijke reactie op bepaalde situaties.
Onze Bas heeft tot en met zijn tweede jaar niet geblaft. Op een gegeven moment logeerde hij een week bij mensen met een klein keffertje, dat al blafte wanneer de postbode langs liep. Daarna blafte Bas ook wanneer er mensen aan de deur waren of wanneer hij `onraad' bespeurde. Voor mij had het niet gehoeven... Wat is er tegen het aanleren van blaffen? Aanleren is belonen.
Blaffen levert dus iets op en wordt functioneel bij de `haalmotieven' van
de hond. Dat acht ik een kwalijk verschijnsel. Onze Whoopy schijnt - als
enige hond in de roedel - de indruk te hebben dat zij 's morgens alleen
maar te eten krijgt als gevolg van haar blaffen. Dat is een - ongewild
aangeleerde - stimulus-respons reactie, waar ik moeilijk iets aan kan veranderen,
want zij blaft (actie) en vervolgens kom ik met de voederbakken (reactie).
In haar ogen werkt het dus.
|
