Het rollen door stinkende troep is een overlevingsdrift. Wolven en honden doen het om natuurlijke vijanden op een dwaalspoor te brengen, om hun eigen geur te laten overheersen door de veel sterkere geur van de troep waar ze in rollen. Terug van de natuur naar onze Labrador in een doorzonwoning in een gemiddelde Vinexwijk: Fik heeft nog altijd die enorm gevoelige neus, waarmee hij ontzettend goed kan ruiken. Dingen die wij niet kunnen ruiken wanneer we er met de neus bovenop staan, ruikt hij op tien meter afstand. Op een gegeven moment verandert zijn lichaamsgeur door iets externs, waarin Fik geen zeggenschap heeft gehad. Dat kan door een anti-vlooien of anti-tekenmiddel zijn, of doordat tante Bettie - die zich altijd tamelijk zwaar parfumeert - een poosje over Fik heen heeft gehangen. 
Fik moet van die geur af, dus hij gaat in dooie dieren rollen, of in een drol. Het gevolg is dat Fik onder de douche wordt gezet en dat hij met shampoo wordt gewassen. Weer een geur waar Fik niet om heeft gevraagd, dus zodra hij de kans krijgt rolt hij opnieuw door de troep om die geur kwijt te raken. De vicieuze cirkel is een feit geworden. 

Tenzij het rollen door troep een gewoonte is geworden die de hond behalve geursverandering nog iets anders oplevert, bijvoorbeeld aandacht en lichamelijk contact, is de vicieuze cirkel vrij gemakkelijk te doorbreken. Wij laten de hond lekker zwemmen in een schone vijver of ander zwemwater, drogen hem daarna af met een pet towel (soort zeem) en gebruiken geen shampoo of andere middelen die geur verspreiden. Honden die (nog) niet zwemmen kunnen onder de douche worden gezet, en ook hier geldt: geen shampoo o.i.d. gebruiken, en geen handdoeken die naar wasverzachter of zoiets ruiken. Zodra de hond het gevoel heeft dat zijn lichaamsgeur weer zijn eigen lichaamsgeur is, zal hij hoogstwaarschijnlijk niet meer in de troep rollen.