Oorzaak 
De etiologie van de ziekte is onduidelijk, maar men is het erover eens dat er sprake is van een wisselwerking tussen genetische - en omgevingsfactoren. De symptomen zijn diarrhee, overgeven, lusteloosheid, gebrek aan eetlust, (soms) wat bloed in de stoelgang, gewichtsverlies, depressie, (soms) flatulentie, buikpijn, (soms) koorts, (soms) onzindelijkheid, en borborygmus ("ruisende darmen"). 

Diagnose 
De diagnose is niet gemakkelijk te stellen. Om te beginnen moet de dierenarts de darmen (met name de dikke darm) voelen en vaststellen of ze opgezwollen zijn. Het nemen van een monster van bloed, urine en faeces kan zinvol zijn, om in het laboratorium te onderzoeken. Wanneer de hond in ernstige mate IBD heeft, kunnen ook de lever en de pancreas geïnfecteerd zijn. Ten gevolge van de diarree en het overgeven kunnen de niveaus van potassium en proteïne verlaagd zijn. Wanneer de hond ook bloed in de stoelgang heeft (gehad) kan er bovendien sprake zijn van bloedarmoede. 
Een analyse van de urine is noodzakelijk om te constateren of de hond wellicht een nieraandoening heeft. Het testen van bloed en stoelgang is noodzakelijk om een parasitaire oorzaak uit te sluiten. Een röntgenfoto is zinvol om vast te stellen of er tumoren of andere groeisels in de onderbuik zitten. Mocht door deze onderzoeken een andere aandoening dan IBD zijn uitgesloten, dan is een biops zinvol. Daarbij wordt chirurgisch of middels endoscopie wat weefsel van de darmwand verzameld. Gebeurt dit chirurgisch, dan kan de dierenarts direct onrechtmatigheden verwijderen; bij endoscopie kan dat niet. Het nadeel van chirurgisch onderzoek is dat het herstel langer duurt. 

Behandeling 
Het is niet altijd eenvoudig om de ziekte onder controle te krijgen. De dierenarts zal een dieet voorschrijven, en verder ontstekkingsremmers (Prednison) en weerstandverhogende medicijnen. Het is bekend dat honden met IBD het vaak goed doen met de juiste (aangepaste) dosis medicijnen die mensen met de Ziekte van Crohn voorgeschreven krijgen. 

Dieet 
Zorg ervoor dat het voedsel van de hond vetarm is en vrij van onnatuurlijke additieven, zoals kleur-, smaak- en geurstoffen. Vezels zijn belangrijk; met name havermout is heel goed, maar ook rijst en rijstkoeken. Geen volkorenproducten! Bananen en wortels, ook ander fruit en groenten, zoals papaya (vezels!), avocado, bietjes, aardappelen en appelmoes, kunnen belangrijke voedingsbronnen zijn. Doe door elke maaltijd één of twee druppels pepermuntolie. Zodra de hond wat is opgeknapt en haar eetlust is toegenomen, mag hij af en toe wel weer haar gewone hondenvoer eten, maar hij zal nooit meer dieetloos door het leven kunnen gaan.