Een voorbeeld: onze Bas is gek op ballen en gek op zwemmen. Toen de kinderen jonger waren gingen we vaak met elkaar zwemmen. De meiden gooiden dan in het water staande een bal over en Bas zwom voortdurend heen en weer om te proberen de bal te pakken te krijgen. Op een gegeven moment had een van de meiden de bal onder het water verstopt. Bas zocht zich rot en op dat moment zwom er verderop een man voorbij. Zijn hoofd was zo kaal als een biljartbal... Je zag Bas denken: `Hé, daar is de bal!' Hij haastte zich naar de man toe, ik kreeg in de gaten wat hem motiveerde en riep op tijd: `Bas, NEE!' Bas maakte rechtsomkeerd en wij lagen in een deuk. 

Het verschil tussen `nee' en `foei' 
`Nee' heeft bijna altijd betrekking op geanticipeerd gedrag, gedrag dat nog gaat komen. Soms is het een mildere vorm van `foei'. `Foei' betekent: dit mag NOOIT. `Nee' betekent ook `dit mag normaal wel, alleen nu niet'. 

Hoe leren wij de hond het commando `nee'? 
Jonge honden vertonen altijd wel ongewenst gedrag, dus is het commando `foei' gemakkelijk aan te leren. Zodra de hond stopt met het ongewenste gedrag, is hij ontzettend braaf. Hetzelfde gaat op voor `nee'. Zodra de hond iets wil doen wat niet mag, zeg je streng `nee'. De hond hoort aan je stem dat je het meent, dus raakt in verwarring en vraagt zich af wat er van hem wordt verwacht. Wanneer hij nu naar je toe komt en zijn pogingen staakt, is hij vreselijk verschrikkelijk braaf.